December 12, 2009

உக்கார்ந்து யோசிச்சது (12-12-09)..!!!

ஒரு சில மனிதர்களைப் பார்க்கும் பொழுது மட்டும் "எப்படி இவர்களால் இத்தனை அன்பானவர்களாக, அடுத்தவர் மீது அக்கறை கொண்டவர்களாக இருக்க முடிகிறது?" என்று வியப்பாக இருக்கும். பதிவுலகில் அப்படிப்பட்ட ஒரு மனுஷி - ரம்யா. "Will to Live" என்கின்ற வலைப்பூவில் எழுதி வருகிறார். நல்லவர்களைச் சுற்றி நல்லவர்களே இருப்பார்கள் என்பதற்கு சான்று - ரம்யா அக்காவுடன் இருக்கும் கலையரசி அக்கா மற்றும் நண்பர் சித்தர் சுரேஷ். அருமையான மனிதர்கள். இரண்டு நாட்கள் அவர்களோடு தங்குவதற்கான வாய்ப்பு கிடைத்தது. அவர்களின் அன்பில் என்னை திக்குமுக்காட வைத்து விட்டார்கள். இந்த வார "தேவதை" புத்தகத்தில் ரம்யா அக்கா பற்றிய கட்டுரை ஒன்று வெளியாகி உள்ளது. வாழ்வில் தான் சந்தித்த கஷ்டங்களை எதிர்கொண்டு, தைரியத்தோடு போராடி முன்னேறி இருக்கும் ரம்யாக்காவின் வாழ்க்கை அனைவருக்கும் ஒரு பாடம். "இத்தனை கஷ்டங்களா" என்று பரிதாபப்படுவதை விட "நாமும் போராட வேண்டும்" என யாரேனும் ஒருவருக்குத் தோன்றினால் கூட அதுதான் இந்தக் கட்டுரையின் வெற்றி.

நலம் வாழ எந்நாளும் என் வாழ்த்துகள்..

***************

போன வருடம் பூராவும் சாரு அமீரின் "பருத்தி வீரனைத்" தலையில் தூக்கி வைத்துக் கொண்டு ஆடினார். "Ethnic feel", "Dynosian feel" என்றெல்லாம் என்னென்னமோ சொன்னார். அதுக்கு பதில் சொல்ற மாதிரி "என்னப் பத்தி தப்பா நெனச்சுட்டீங்களே"ன்னு அமீர் யோகியோட வந்திருக்கார். ( யு டூ அமீர்? ) இதுல வேதனை என்னன்னா, இப்போ சாரு மிஷ்கின் பத்தியும் "நந்தலாலா" பத்தியும் பேச ஆரம்பிச்சு இருக்கார். எனக்கு ரொம்பவும் பிடிச்ச இன்னொரு டைரக்டர். அடுத்தது அவர்தானா? அவ்வவ்....

ஒங்குத்தமா.. எங்குத்தமா.. யார நானும் குத்தம் சொல்ல..

***************

இந்தியா சுதந்திரம் அடைந்த பொழுது பாகிஸ்தான் பிரிவினையின் காரணமாக பல கலவரங்கள் நடந்தது நமக்குத் தெரியும். இதை அடிப்படையாகக் கொண்டு பல புத்தகங்கள் வந்து இருக்கின்றன. "1947 - தி எர்த்" என்று சமீபத்தில் கூட ஒரு படம் வந்தது. ஆனால் அதே நேரத்தில், நமக்கு வெகு அருகே இதே போல ஒரு பிரச்சினை நடந்து இருப்பது எத்தனை பேருக்குத் தெரியும்? சுதந்திர இந்தியாவுடன் இணைய மறுத்த ஹைதராபாத் நிஜாம் அரசு பற்றியும், அதனால் ஏற்பட்ட கலவரங்கள் பற்றியும் விரிவாகப் பேசுகிறது அசோகமித்திரனின் "18ஆவது அட்சக்கோடு". சந்திரசேகரன் என்னும் தனி மனிதனின் பார்வையில் அன்றைய சூழலை படம் பிடித்துக் காட்டுகிறது அசோகமித்திரனின் பேனா. நாட்டின் பல பகுதிகளில் இருந்து வந்து சேரும் அகதிகள், அவர்கள் வாழ்க்கை, பிற மதத்தின் மக்கள் மீதான துவேஷம், மாணவர் போராட்டம் என்று பல விஷயங்களைப் பதிவு செய்கிறது இந்தப் புத்தகம். மொழிபெயர்ப்பில் சாகித்ய அகாடமி பரிசையும் வென்றிருக்கிறது. நடை கொஞ்சம் கொழ கொழ வளா வளா தான் என்றாலும் தமிழின் மிக முக்கியமான வரலாற்றுப் பதிவுகளில் ஒன்று என்றுசொல்லலாம்.

***************

மொபைலில் பேசிக் கொண்டே போய் விபத்தில் சிக்கிக் கொள்ளுவோரின் எண்ணிக்கை அதிகமாகிக் கொண்டே வருவது கவலையளிக்கிறது. நேற்று காலை மதுரையிலும் ஒரு விபத்து. கணவன், மனைவி சென்ற பைக். போனில் பேசிக்கொண்டே போய் நேராகச் சென்று குப்பை வண்டிக்குள் விட்டிருக்கிறார்கள். மனைவி ஸ்பாட் அவுட். கணவன் பிழைப்பது கஷ்டம்தான் என்கிறார்கள். ஒன்றரை வயது குழந்தை வேறு இருக்கிறதாம். ஏன் இப்படி? வண்டியை நிறுத்தி விட்டு பேசலாம்.. இல்லையா... வீட்டுக்கு போய் சேர்ந்து விட்டு பேசலாம். முடியாதென்றால் ஒரேடியாகப் போக வேண்டியதுதான். மக்கள் யோசிப்பார்கள்?

சிந்தனை செய் மனமே..

***************


அரசுப் பேருந்துகளில் எல்லாம் சமீப காலமாக "பூம் டிவி" என்று புதிதாக ஒன்றைக் காட்டி வருகிறார்கள். நல்ல முயற்சி. ஆனால் மனசாட்சி இல்லாத யாரோ ஒருவர்தான் பாடல்களை செலக்ட் செய்திருப்பார் என்று நினைக்கிறேன். கஸ்தூரிராஜாவின் விசிறி போல.. பிரபுவும் தேவயானியும் நடித்த கும்மிப்பாட்டு, காலம் போன காலத்தில் சிவாஜி நாட்டுப்புறக் கலைஞராக நடித்த படம் - இதிலிருந்து எல்லாம் பாட்டு போட்டால் மனுஷன் பஸ்சுக்குள் ஒக்கார்ந்திருக்க முடியுமா? நடுநடுவில் விளம்பரங்கள் வேற.. ஷ்.. யப்பா.. முடியல.. ஏதோ தலைவரோட "பணக்காரன்" புண்ணியத்துல கொஞ்சமா பொழுது போகுது.


மாத்தி யோசி..


***************


சமீப காலமாக அடிக்கடி கண்களில் தட்டுப்படும் பெயர் - நாவிஷ் செந்தில்குமார். மனிதர் கவிதைகளில் பிரித்து மேய்கிறார். திண்ணை.காமில் தொடர்ச்சியாக எழுதி வருகிறார். அவருடைய இந்தக் கவிதை எனக்கு மிகவும் பிடித்து இருந்தது.


நட்பு

"சாப்பிட்டேன்" என
அம்மாவிடமும்
"கவலைப்பட வில்லை" என
அப்பாவிடமும்
"அடுத்த மாதத்திற்குள்
வேலை வாங்கிவிடுவேன்" என
அண்ணனிடமும்
"முதல் மாதச் சம்பளத்தில்
உனக்கொரு மடிக்கணினி" என
தங்கையிடமும் சொல்ல முடிந்தது...
"காலையிலிருந்து சாப்பிடல…
ரொம்பப் பசிக்குதுடா,
ஏதாவது வாங்கிக்கொடு"
என நண்பனிடம்
மட்டும் தான் கேட்க முடிந்தது...

***************

சூப்பர் ஸ்டார் - எத்தனை பேர் வந்தாலும் இந்தப் பட்டத்துக்கு உரியவர் ஒருவர்தான். ஆறிலிருந்து அறுபது வரை - அனைவரின் உள்ளம் கவர்ந்த மனிதர். பிறந்த தின வாழ்த்துகள்.

சூப்பர் ஸ்டாரு யாருன்னு கேட்டா சின்னக் குழந்தையும் சொல்லும்..

இப்போதைக்கு அவ்வளவுதான்.. நெக்ஸ்டு மீட் பண்றேன்..:-)))))))))))

December 10, 2009

காதல் கிறுக்கல்கள்..!!!

எனக்கான
உன்
கவிதைகளை
நீ
என் மூலமாக
எழுதிக்
கொண்டிருக்கிறாய்..!!

***************

இன்றேனும்
உன்னைப் பார்க்க முடியும்
என்னும் நம்பிக்கையிலேயே
விடிகின்றன என் பொழுதுகள்..
ஆனால் - கனவிலும்
முகம் காட்ட மறுப்பவளாக
இருக்கிறாய் நீ..!!

***************

எத்தனையோ
தேவதை கதைகளை
சொன்ன பாட்டி
கடைசி வரை
சொல்லவேயில்லை..
அவை - உன்னைப் போலத்தான்
இருக்குமென்பதை..!!

***************

நான் சொல்லும்
ஒவ்வொரு பொய்க்கும்
செல்லமாய் கோபப்பட்டு
என் கன்னங்களில் தட்டுவாய்..
நீ தட்ட வேண்டும் என்பதற்காகவே
பொய்களை
சொல்லிக் கொண்டிருக்கிறேன்
நான்..!!

***************

தோழிகளோடு போய் வந்த
சுற்றுலாவின் புகைப்படங்களை
என்னை நெருங்கி அமர்ந்தவளாக
காட்டிக் கொண்டிருக்கிறாய்..
எதையுமே கவனிக்காமல்
உன் விழிகளின் நடனத்தை
ரசித்தபடி இருக்கிறேன்..
உனக்கு மிகவும் பிடித்த
இடமெதுவென சட்டென்று நீ கேட்க
யோசிக்காமல் உன் மடிதான்
என்று சொல்கிறேன்..
"ச்சீய்.." என்றவாறே
வெட்கம் கொண்டவளாக
என் தோள்களில்
சாய்ந்து கொள்கிறாய்..!!

எல்லாமே கொஞ்சம் கோக்கு மாக்கான ஒரு feelல எழுதினது.. கண்டுக்காதீங்கப்பா..:-))))

December 9, 2009

எங்கே செல்லும் இந்தப் பாதை?

"டேய் மாப்ள.. நேத்து நடந்த மேட்டர் தெரியுமா?"

"என்னடா.."

"நம்மள ரொம்ப நாளா கட்டைய கொடுத்துக்கிட்டு இருந்தான்ல.. கரிமேடு குமாரு.. வசமா மாட்டிட்டான்.."

"எப்போடா.. எங்க வச்சு மடக்குனீங்க?"

"சாயங்காலம் நம்ம பசங்களோட டாப்ப போடலாம்னு ரயில்வே காலனி பக்கம் போயிருந்தேன்.. இப்பவெல்லாம் பிள்ளைங்கள பிரச்சினை இல்லாத ஏரியான்னு அங்கிட்டு தான் தள்ளிக்கிட்டு வராய்ங்க.. சும்மா சுத்திக்கிட்டு இருக்குறப்ப இவன் கண்ணுல சிக்கிட்டான்.. கூப்பிட்டு பேசினா ஓவரா சத்தாய்க்கிறான்.. கடுப்பாயிருச்சு.. இழுத்து வச்சு வவுத்த சேர்த்து ஒரே குத்து... அடிங்கோ@#$%.... அழுதுட்டான்.."

"அப்புறம்?"

"இருங்கடா வரேன்னு போய் ஆளைக் கூட்டியாந்தான்.. அவங்க வந்து நம்ம குரூப்ப பார்த்து பயந்து ஓடிட்டாய்ங்கள்ள..."

"அது.. அவனுக்கு வேணுண்டா.. ஏண்டா மாப்புள.. ரொம்ப நாளா இந்த வசந்தி பிள்ளைக்கு ரூட் விட்டுக்கிட்டு இருந்தியே.. என்னடா ஆச்சு?"

"அவ வேலைக்கு ஆக மாட்டாடா.."

"ஏண்டா அப்படி சொல்ற?"

"ரொம்பப் பயந்தாங்கொள்ளியா இருக்காடா.. எங்கேயும் வெளியே கூப்பிட்டா வர மாட்டேங்குறா.. ராத்திரி எஸ்.எம்.எஸ் அனுப்பக் கூட பயப்படுறா.. அவளக் கரெக்ட் பண்ணி மேட்டர் முடிகிறது எல்லாம் ரொம்பக் கஷ்டம் மச்சான்.. போன வாரம் தங்கச்சி ப்ரெண்டு ஒருத்தி வீட்டுக்கு வந்தா.. சும்மா செம கட்டை.. அடுத்து அவளைத்தான் நூல் விட்டுக்கிட்டு இருக்கேன்.. ஆமா.. அந்த மல்லிகாப் புள்ளைய முடிச்சுட்டியா?"

"அவ நம்மள எல்லாம் விடத் தெளிவு மாப்புள.. கஷ்டப்பட்டு ஒருத்தன் ரூமுக்கு கூப்பிட்டு போனனா.. @#$%^&&* அவளே லூப்ப கைல வச்சிருந்தா.. செம மாட்டு.."

"ரைட்டு.. நீ நடத்துடா மகனே.. மச்சம்டா.. நமக்குதான் சரியானதா ஒன்னு கூட மாட்ட மாட்டேங்குது.. அதுக்கெல்லாம் கொடுப்பின வேணும்.."

"பொருமிச் சாகாதீங்கடா.. நேத்து நம்ம காலேஜ் பஸ் ஏதோ அடியாமே? என்னவாவது விசேஷம் உண்டா?"

"இல்லடா.. எல்லாப் பயலும் தப்பிச்சுட்டாங்க.. ஒரு நாள் லீவு போச்சு.."

"ஆகா.. வட போச்சே.. விடுறா மாப்ள.. ஒரு நாள் இல்ல ஒரு நா.. இந்த வாத்தியா நாய்ங்க போற வேனத் தூக்குறோம்.. பத்து நாளைக்கு லீவு கன்பார்ம்.. ஹா ஹாஹா"

மேலே இருக்கும் உரையாடல் கதையோ கற்பனையோ அல்ல.. மதுரையின் முன்னணி பொறியியல் கல்லூரி ஒன்றின் பேருந்தில் மூன்று மாணவர்கள் பேசிக் கொண்டது. அவர்கள் முதல் வருடப் படிப்பில் தான் இருக்கிறார்கள் என்பது கவனிக்க வேண்டியது. சுற்றி இத்தனை பேர் இருக்கிறார்களே, அவர்களுக்கு கேட்கக் கூடுமே என்ற எந்த கவலையும் இல்லாமல் பேசிக் கொண்டிருந்தார்கள். தங்கள் பொறுப்பை அறியாமல் இருப்பதென்பது வேறு.. ஆனால் தெரிந்தே தவறுகள் செய்யும் இவர்களைப் பற்றி என்ன சொல்ல? இவர்கள்தானா நாளைய இந்தியாவின் தூண்கள்? நம்மை நாமே நொந்து கொள்வதைத் தவிர வேறெதுவும் தோன்றவில்லை.

December 7, 2009

இடைவெளி..!!!

தொலைத்ததாய் நம்பிக் கொண்டிருந்த உறவொன்று
மீண்டு(ம்) என்முன்னே வந்து நிற்க
ஆசிர்வதிக்கப்பட்டதாய் மாறிப்போகிறது இந்த தினம்

ஆணும் பெண்ணும் நண்பர்களாய் மட்டும் இருக்க முடியும்
என்னும் அடிப்படையில் தோன்றியது
உனக்கும் எனக்குமான உறவின் அடையாளம்

கால நேரம் மறந்த கட்டற்ற பறவைகளாய்
நாம் சுற்றித் திரிந்த பொழுதுகளை
சுப்பிரமணியபுரத்தின் கல்லு சந்துகளும் குட்டிச் சுவர்களும்
இன்றும் கூட கதை கதையாய் பேசிக் கொண்டிருக்கக் கூடும்

உன்னோடு ஆடிய வளையலாட்டமும்
விடுமுறைகளின் போது மட்டும் வந்து சேரும் காய்ச்சலும்
பையனாக பிறந்ததற்காக நீ என் மீது கொள்ளும் செல்லக் கோபங்களும்

ஓர் மழை நாளின் நள்ளிரவில்
உன்னோடு சேர்ந்து காணாமல் போயின

"வாங்க வீட்டுக்கு போய் பேசுவோம்"

எப்பொழுதும் டா போட்டுப் பேசும் உன்னிடம்
எங்கிருந்து வந்தது இந்த மரியாதை?

கைகோர்த்து நடந்த பாதையில்
நீ மட்டும் வெகுதூரம் முன்னே சென்றிருக்க
நான் பால்யத்திலேயே தேங்கி விட்டேனா?

வீட்டை அடைந்து சாவகசாமாய் பேசியபடி
படிகளில் ஏறிய நீ தடுமாற
தாங்க வந்த என்னை சுவாதீனமாய் தடுத்து
விலகிய முந்தானையை சரி செய்த தருணத்தில்

காலத்தின் கொடிய கரங்களால்
சிதைக்கப்பட்டது
நம் நட்பும்
என் பால்யத்தின் வீதியெங்கும்
பாதசுவடுகளாய் பதிந்து இருந்த
உன் நினைவுகளும்..

December 3, 2009

ஓடு ஓடு ஓடு .. வரான் பாரு வேட்டைக்காரன்..!!!

விஜய் அல்லது அஜித் படம் வந்தால் யார் சந்தோஷப்படுகிறார்களோ இல்லையோ, மொபைல் நெட்வொர்க்குகளுக்கு கொண்டாட்டம்தான். ஒருவரை ஒருவர் மாற்றி மாற்றி திட்டி இவர்களின் ரசிகர்கள் அனுப்பும் குறுந்தகவல்கள், ஜோக்குகள் எல்லாமே அட்டகாசம். மிஸ்டர் X, மிஸ்டர் Y என்று ஆனந்த விகடனில் தனியாக ஒரு பக்கமே போடுமளவுக்கு இந்த ஜோக்குகள் பிரசித்தம். அந்த வரிசையில் சமீபத்திய ஹிட் - வேட்டைக்காரன். இங்கே நான் தொகுத்து இருக்கும் ஜோக்குகள் எதுவும் என் சொந்தக் கற்பனை அல்ல. நண்பர்கள் இதை நகைச்சுவையாக மட்டும் எடுத்துக் கொள்ளுங்கள். (இதெல்லாம் நான் எதுக்கு சொல்றேன்னா, நான் ஒரு நடுநிலைவாதி பாருங்க.. அதுக்காக.. ஹி ஹி ஹி..)

***************

வேட்டைக்காரன் படத்தின் கதைதான் என்ன?

விஜய் ஒரு வேட்டைக்காரர். மான் வேட்டைக்காக காட்டுக்குப் போகிறார். அங்கே புலியின் குகையில் மாட்டிக் கொண்டிருக்கும் அனுஷ்காவைப் பார்க்கிறார். காப்பாற்ற முயலுகையில் புலி அவரைத் துரத்த ஆரம்பிக்கிறது. விஜய் தப்பிப்பதற்காக டிவிஎஸ் சாம்பில் ஏறிப் பறக்கிறார். (இங்கே தான் புலி உறுமுது பாட்டு..) புலியிடம் இருந்து தப்பிக்க வேண்டும். லெப்ட் இன்டிகேடரைப் போட்டு வண்டியை வலது பக்கம் திருப்புகிறார். புலி குழம்பிப் போய் வேறு வழியில் போய் விடுகிறது. வண்டியில் போகும்போது ஒரு தென்னை மரத்திலிருந்து தேங்காய் விஜய் தலையில் விழுகிறது. (இங்கே என் உச்சி மண்டையில சுர்ருங்குது பாட்டு..) திடீர் என்று புலி ஷார்ட் ரூட்டில் வந்து விஜயை மடக்கி விடுகிறது. வேறு வழியின்றி விஜய் பாட ஆரம்பிக்கிறார்.(நான் அடிச்சா தாங்க மாட்ட..) கேட்கும் புலி செத்துவிழுகிறது. அனுஷ்காவைக் காப்பற்றுகிறார் விஜய். கடைசியாக இரண்டு பேரும் சேர்ந்து "கரிகாலன் காலைப் போல' என்று பாட படம் முடிகிறது. எப்பூடி?

சரி சரி.. இந்தக் கதை பிடிக்கவில்லையா? இது ஓகேவா என்று பாருங்கள்..

ஒரு நாள் காக்காவும் கொக்கும் வானத்தில் பறந்து கொண்டிருந்தன. திடீரென்று கொக்கு தடுமாறி சாக்கடையில் விழுந்து விடுகிறது. காக்க தன கையைக் கொடுத்து கொக்கைத் தூக்கி விட, கொக்கு "கறுப்பான கையாலே என்னப் புடிச்சான்" என்று பாட, ஒரே லவ்ஸ்தான்.ஆனால் கொக்கு வெள்ளையாக இருப்பதைக் காரணம் காட்டி காக்காவின் குடும்பத்தார் அவர்களின் காதலி ஏற்க மறுக்கிறார்கள். வேதனை கொண்ட கொக்கு கருப்பாவதர்காக எப்போதும் வெயிலில் ஒற்றைக்காலில் நிற்க ஆரம்பித்தது. எதிர்பாராத ஒரு பொழுதில் 'வேட்டைக்காரன்" விஜய் கொக்கை சுட்டு விடுகிறார். தீராத சினம் கொண்ட காக்கா விஜயை பழி வாங்க சபதம் செய்கிறது. கடைசியில் காக்காவின் சத்தியம் பலித்ததா? படத்தைப் பாருங்கள். (நன்றி - அத்திரி)

இதுவும் பிடிக்கலையா? உண்மையான கதையை சொல்லனுமா?

சாரி.. ஒரு கதைய சொல்லி நண்பர்களோட உயிரை வாங்குற அளவுக்கு நான் கொலைகாரன் இல்லைங்க..

***************

அவசர அறிவிப்பு:

மக்கள் அனைவரும் உடனடியாக "2012 ருத்ரம்" என்னும் படத்தை பார்க்கும்படி கேட்டுக் கொல்லப்படுகிறார்கள். ஏன் என்றால்..
....
....
....
....
வேட்டைக்காரன் படம் ரிலீஸ் ஆனால் என்ன நடக்கும் என்பதை வெள்ளைக்காரங்க படமாஎடுத்திருக்காங்க..

***************

"வேட்டைக்காரன் படம் பார்க்க போற எல்லோருக்கும் ரெண்டு பஞ்சு தராங்கலாமே? காதுல வைக்கிரதுக்கா? பின்னணி இசை அவ்வளவு கொடூரமாவா இருக்கு?"

"அதுக்கு இல்லன்னே.. அந்தப் பஞ்சு ரெண்டும் படம் பார்த்து முடிக்கிறப்ப ஆளத் தூக்கி விடுவாங்கல்ல.. அப்ப மூக்குல வைக்கிறதுக்கு.."(நன்றி -நையாண்டி நைனா )

***************

வேட்டைக்காரன் பாட்டின் லேட்டஸ்ட் ரீமிக்ஸ்:


போஸ்டர் பார்த்தா தாங்க மாட்ட..
டிரைலர் பார்த்தா தூங்க மாட்ட..
படம் பார்த்தா முழுசா வீடு போய் சேர மாட்ட..

***************

ஹட்ச் - இப்போ.. வோடபோன்

மெட்ராஸ் - இப்போ.. சென்னை

பாம்பே - இப்போ.. மும்பை

கல்கத்தா - இப்போ கொல்கத்தா

சர்தார் - இப்போ.. விஜய்..

இப்போதைக்கு அவ்வளவுதான்.. கூடிய விரைவில் "சாட்டைக்காரன் - முன் பின் எந்த நவீனத்துவமும் இல்லாத ஒரு விமர்சனத்தில்" மீட் பண்ணுவோம்..:-)))

December 1, 2009

எ ஷார்ட் பிலிம் அபவுட் லவ்(1988)..!!!


வார்த்தைகளால் விவரிக்க முடியாத ஒரு உன்னதமான உணர்வு - காதல். இதுதான் காதல் என்றோ, எப்போது யார் மீது காதல் பிறக்கும் என்றோ எவராலும் கணிக்க முடியாது. காதல் கொள்ளாத மனிதர்கள் இந்த பூமியில் யாருமே கிடையாது என்று அடித்துச் சொல்லலாம். இளைஞன் ஒருவன் தன்னை விட மூத்த பெண் ஒருத்தியின் மீது கொண்ட காதலின் தீவிரத்தையும், தனிமையின் வலியையும் பற்றி பேசும் படம்தான் "எ ஷார்ட் பிலிம் அபவுட் லவ்".

கையில் காயம் பட்டவனாக மருத்துவமனையில் படுத்திருக்கும் பத்தொன்பது வயது இளைஞன் டோமக்கின் நினைவுகளின் வாயிலாக விரிகிறது படம். அடுக்குமாடிக் குடியிருப்பு ஒன்றில் தன் நண்பனின் தாயுடன் வசித்து வருகிறான் டோமக். எதிர்த்தாற்போல் உள்ள குடியிருப்பில் இருக்கும் பெண்ணின் நடவடிக்கைகளைத் தன்னிடம் இருக்கும் தொலைநோக்கி வழியாக பார்த்து வருகிறான். அவள் இவனை விட மூத்தவள். அவளுடைய பெயர் மேக்தா. வரைகலை நிபுணர்.

இரவில் மேக்டா வீட்டுக்கு வருகிறாள். அவளுக்கு போன் செய்கிறான் டோமக். ஆனால் எதுவும் பேசாமல் அமைதியாக இருக்கிறான். உன்னோடு தினமும் இதே தொல்லையாகப் போய் விட்டது என்று அவள் கோபம் கொண்டு கத்தி விட்டு போனை வைத்து விடுகிறாள். மீண்டும் அவளை அழைக்கும் அவன் சாரி என்று ஒற்றை வார்த்தை சொல்லி விட்டு போனை கட் செய்கிறான். மறுநாளும் அவளைத் தொலைநோக்கி வழியாகப் பார்க்கிறான். அவள் தன்னுடைய நண்பனோடு வந்து உறவில் ஈடுபடுகிறாள். கோபம் கொண்டு தொலைநோக்கியை தள்ளிப் போட்டு விட்டு கேஸ் கம்பெனிக்கு போன் செய்கிறான். தன் வீட்டில் கேஸ் லீக் ஆவதாகச் சொல்லி அவளுடைய முகவரியைத் தருகிறான். அவர்களின் அவசர வருகையால் மேக்டா குழம்பிப் போகிறாள். அவர்கள் உறவு கொள்வதைத் தடுத்ததில் டோமக் குரூர சந்தோசம் கொள்கிறான். மேக்டாவை அருகில் சந்திக்க விரும்பும் டோமக் அவள் வீட்டின் பால்காரனாகச் சேர்கிறான்.

மறுநாள் அவள் வெகு தாமதமாக வீட்டுக்கு வருகிறாள். தன்னுடைய நண்பனோடு சண்டை போட்டு விட்டு அறைக்குள் வந்து அழுகிறாள். இதைப் பார்க்கும் டோமக் பால் பாக்கெட் போடும் சாக்கில் அவளுக்கு மணி ஆர்டர் வந்திருப்பதாக ஒரு ஸ்லிப்பை அவள் வீட்டில் போட்டுச் செல்கிறான். பணம் வந்திருப்பதாக நம்பிக் கொண்டு அவளும் தபால் அலுவலகத்திற்கு வருகிறாள். எனினும் பணம் கிடைக்காமல் ஏமாந்து போகிறாள். தான் தான் அவளைப் பார்ப்பதற்காக அவ்வாறு செய்ததாக ஒத்துக் கொள்கிறான் டோமக். அவள் அழுதது தனக்கு தெரியும் என்று சொல்ல அவள் அதிர்ச்சி அடைகிறாள். எப்படி என்று கேட்க தான் தொலைநோக்கி வழியாகப் பார்த்ததை சொல்கிறான். அவள் கோபமாக அவனைத் திட்டி விட்டுப் போகிறாள்.

மறுநாள் தன்னுடைய நண்பனிடம் இவனைப் பற்றி சொல்கிறாள் மேக்டா. அவன் டோமக்கை வம்புக்கு இழுத்து அடித்து விடுகிறான். பால் கொண்டு வரும் டோமக் காயம் பட்டிருப்பதைப் பார்த்து மேக்டா கேலி செய்கிறாள். அவன் சடாரென்று அவளைக் காதலிப்பதாகச் சொல்லி விடுகிறான். அவள் அவனுக்கு தன்னிடம் என்ன வேண்டும் என்று கேட்க ஒன்றும் வேண்டாம் என்று சொல்லி விட்டு ஓடி விடுகிறான். திரும்பி வந்து தன்னோடு ஐஸ்க்ரீம் சாப்பிட ஓட்டலுக்கு வரமுடியுமா எனக் கேட்கிறான். அவள் ஒத்துக் கொள்கிறாள். ஹோட்டலில் எத்தனை நாட்களாக அவன் அவளைப் பார்த்து வருகிறான் என்று விசாரிக்கிறாள். அவன் ஒரு வருடம் என்கிறான். அவளுடைய முன்னாள் காதலன் அவளுக்கு எழுதிய கடிதங்களையும் தான் மறைத்து விட்டதை சொல்கிறான். அவள் அவனை தன்னுடைய கைகளை ஆதரவாக பிடித்துக் கொள்ளும்படி சொல்கிறாள்.

இருவரும் அவளுடைய அறைக்கு வருகிறார்கள். அவள் அவனுடைய காதலைப் பற்றி விசாரித்துக் கொண்டே அவன் கைகளை எடுத்து தன மீது வைத்துக் கொள்கிறாள். பெண்ணின் முதல் ஸ்பரிசம் காரணமாக அவன் உடனே உச்ச நிலையை அடைந்து விடுகிறான். இவ்வளவுதான் உன் காதலா என்று அவள் கேட்க வெட்கம் கொண்டவனாக வீட்டுக்கு ஓடி விடுகிறான். அவளுக்கு சங்கடமாகப் போய் விடுகிறது. மன்னித்து விடு, திரும்பி வா என்று அட்டையில் எழுதிக் காட்டுகிறாள். அவனோ குளியலறைக்குள் புகுந்து தன் கைகளை அறுத்துக் கொண்டு மூர்ச்சை அடைகிறான்.

வெகுநேரம் வரை அவன் திரும்பாததால் அவள் கவலை கொள்கிறாள். அவன் விட்டுச் சென்ற கோட்டை எடுத்துக் கொண்டு அவனுடைய வீட்டுக்குப் போகிறாள். அங்கே அவன் இல்லை, வெளியே போயிருப்பதாக நண்பனின் அம்மா சொல்கிறாள். மறுநாள் அவனுடைய அலுவலகத்தில் விசாரித்து அவன் காதலுக்காக கைகளை அறுத்துக் கொண்டு மருத்துவமனையில் இருப்பதாக அறிகிறாள். தினமும் அவனுடைய அறையில் ஏதேனும் நடமாட்டம் தெரிகிறதா என பைனாகுலர்களின் வழியாக பார்க்க ஆரம்பிக்கிறாள். ஒரு நாள் அவன் திரும்பி விட்டதை அறிந்து அவனுடைய வீட்டுக்கு ஓடுகிறாள். அங்கே அவன் தூங்கிக் கொண்டிருக்கிறான். அவனுடைய தொலைநோக்கியின் வழியாக தன்னுடையஅறையை அவள் பார்க்கத் தொடங்குவதோடு படம் முடிகிறது.

உளவியல் ரீதியான பல விஷயங்களை இந்தப் படம் பேசுகிறது. உலகில் மனிதர்கள் ஏன் கவலைப்படுகிறார்கள் என்ற டோமக்கின் கேள்விக்கு பதிலே இல்லாத விஷயம் அது என்கிறாள் அவனுடைய நண்பனின் அம்மா. கதையின் முக்கிய பாத்திரங்களான டோமக், மேக்டா, நண்பனின் அம்மா ஆகிய மூவருமே தீராத தனிமையால் அவதிப்படுகிறார்கள். அதுதான் அவர்களை பல்வேறு செயல்களைச் செய்ய தூண்டுகிறது. தன்னை டொமாக்பார்க்கிறான் என்பதை தெரிந்து கொண்டு அவன் கண்களில் படுமாறு படுக்கையை நகர்த்திப் போட்டு மேக்டா உறவு கொள்வது மனித மனதில் இருக்கும் குரூரத்தின் வெளிப்பாடு. ஹோட்டலில் தன்னைக் காதலிப்பதாக சொல்லும் டோமக்கிடம் மேக்டா சொல்கிறாள்.."காதலா.. அப்படி ஒன்று இந்த உலகத்தில் கிடையாது..".

படத்தில் பாலியல் விஷயங்களும் வெகு தைரியமாகப் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளன. தன்னுடைய அறையில் இருக்கும் டோமக்கிடம் மேக்டா கேட்கிறாள் "நான் உறவு கொள்வதைப் பார்த்து நீ சுய இன்பத்தில் ஈடுபடுவது உண்டா..?" ஆமாம் என்று அவனும் ஒத்துக் கொள்கிறான். ஆனால் இப்போது அவளைக் காதலிப்பதால் இனிமேல் அப்படி செய்ய மாட்டேன் என்கிறான். டோமக்கின் அறைக்கு வரும் மேக்டாவிடம் நண்பனின் அம்மா "நான் சொல்வது உனக்கு விளையாட்டாக இருக்கலாம்.. ஆனால் அவனுடைய அலாரத்தில் எப்போதும் எட்டரை மணிதான் இருக்கும்.. ஏனென்றால் அதுதான் நீ வீட்டுக்கு வரும் நேரம்" என்று சொல்லும் காட்சி டோமக்கின் காதலின் தீவிரத்தை புரிய வைக்கிறது. பைனாகுலர்களைக் கொண்டு மேக்டா டோமக்கின் அறையைப் பார்க்க ஆரம்பிக்கும் காட்சியில் அவன் மீது அவளுக்கு நேசம் பிறந்து விட்டதை எளிதாக அறிந்து கொள்ள முடிகிறது. இறுதிக் காட்சியும் ஒரு கவிதை. தொலைநோக்கி வழியாக தன்னுடைய அறையை மேக்டா பார்க்கிறாள். அங்கே அவள் அழுது கொண்டிருப்பது தெரிகிறது. ஆனால் இப்போது அவளுக்கு ஆறுதல் சொல்லும் வகையில் அவள் கூடவே டோமக் இருக்கிறான்.

படத்தின் மிக முக்கியமான அங்கம், படத்தின் பின்னணி இசை. தொலைநோக்கி வழியாக டோமக் பார்க்கும் போது வரக் கூடிய இசை நெஞ்சை உருக்கக் கூடியது. அந்தக் காட்சிகளைத் தவிர மற்ற காட்சிகளில் எல்லாம் இயற்கையான பின்னணி சத்தங்களே பயன்படுத்தப் பட்டு இருக்கின்றன. முக்கால்வாசி நேரம் இருட்டிலேயே படம் நடந்தாலும் ஒளிப்பதிவு கண்களை உறுத்தாமல் இருப்பது அழகு. 1988 ஆம் ஆண்டு வெளியான இந்த போலந்து நாட்டு படத்தின் இயக்குனர் கீஸ்லோவேஸ்கி. உலகத் திரைப்பட விழாக்களில் பல விருதுகளை பெற்ற இந்தப் படம்தான் பிற்காலத்தில் "எக் சொட்டி சி லவ் ஸ்டோரி" என்ற பேரில் மணிஷா நடித்து சீன் படமாக ஹிந்தியில் வெளியானது. இசைக்காகவும் காதலின் ஆழமான உணர்வுகளை வெளிப்படுத்திய விதத்துக்காகவும் கண்டிப்பாக பார்க்க வேண்டிய படம் "எ ஷார்ட் பிலிம் அபவுட் லவ்"!!!

November 25, 2009

உறுமீன்களற்ற நதி..!!!

ஒரு கவிதை என்பது எப்படி இருக்க வேண்டும்? கவிதை என்பது இப்படித்தான் இருக்க வேண்டும் என்று ஏதாவது விதிகள் உள்ளனவா? மடக்கி மடக்கி எழுதினால்தான் கவிதையா? கவிதைகளுக்கு என்று கட்டமைக்கப்பட்ட வடிவம் ஏதேனும் உள்ளதா? ஒரு சில கவிதைகளை எத்தனை முறை படித்தாலும் புரிந்து கொள்வதற்கு சிரமமாக இருக்கிறதே? எது நல்ல கவிதை? சாமானியன் புரிந்து கொள்ள முடியாத அளவுக்கு எழுதினால்தான் நல்ல கவிதையா? அதுதான் இலக்கியத் தரமா? என் மனதுக்குள் பல நாட்களாகவே இருந்து வரும் கேள்விகள் இவை.

சமீபத்தில் நண்பர் மற்றும் கவிஞர் யாத்ராவிடம் இது பற்றிக் கேட்டபோது அவர் அழகாகச் சொன்னார்.. "கவிதை என்பது எப்படி வேண்டுமானாலும் எழுதப்பட்டு இருக்கலாம். எந்த விதிகளும் கிடையாது. பத்தி பத்தியாகக் கூட எழுதலாம். ஆனால் அதைப் படித்து முடிக்கும் போது உங்களுக்குள் ஒரு சிறு சலனத்தையேனும் உண்டாக்கி இருந்தால் அதுதான் நல்ல கவிதைக்கான அடையாளம். வாசிப்பு அனுபவத்தைப் பொறுத்து ஒவ்வொருவரின் புரிதல் தன்மை வேறுபடலாம். புரியா விட்டால் நல்ல கவிதை, புரிந்தால் அது சாதாரணமானது என்றெல்லாம் கிடையாது.. எல்லாமே இலக்கியம்தான்." யோசித்துப் பார்க்கும்போது இது எத்தனை ஆழமான உண்மை என்று புரிகிறது.

கவிதைகளைப் பொறுத்த மட்டில் நான் வாசிப்பின் ஆரம்பநிலையில் இருக்கிறேன் என்று தான் சொல்ல வேண்டும். புத்தகமாக வாங்கிப் படிக்கும் முன்பே முகுந்த் நாகராஜனின் கவிதைகளை இணையத்தில் வாசித்து இருக்கிறேன். எளிதாக புரிந்து கொள்ளும் வகையில், அற்புதமான விஷயங்களை கவிதைகளில் சொல்ல முடியும் என்பது எனக்கு அப்போதுதான் புரிந்தது. அதன் பின்னர் மனுஷ்யபுத்திரனின் கவிதைகள் என்னைப் பெருமளவில் ஈர்த்து இருக்கின்றன. அந்த வரிசையில், நான் வாசித்தவரையில், என்னைப் பெரிதும் கவர்ந்த கவிதைப் புத்தகமென இசையின் "உறுமீன்களற்ற நதி"யைக் குறிப்பிட்டுச் சொல்லலாம்.

இசை தன் மீதும், தன்னைச் சுற்றி இருப்பவர்கள் மீதும் காட்டும் அன்பும் பாசமும் இந்தப் புத்தகத்தின் கவிதைகள் வழியே வெளிப்படுகின்றன. பொதுவாக கவிதைகளில் காணக் கிடைக்காத கேலியும், கிண்டலும் இசையின் கவிதைகள் எங்கும் நிறைந்து கிடக்கின்றன. சமூக அவலங்களின் மீதான சாடல்களையும், தன் மன அடுக்குகளில் தோன்றும் விசித்திரமான எண்ணங்களையும் அழகிய கவிதைகளாய் மாற்றும் வித்தை இசைக்கு மிக எளிதாக கைவருகிறது. கண்முன்னே நடக்கும் அக்கிரமங்களைக் கண்டும் காணாதது போல் போக வேண்டிய சூழல், ஆசைக்கும் நிஜ வாழ்க்கைக்குமான முரண்கள், கடவுளின் மீதான தன் கோபம் என எல்லாவற்றையும் தொட்டுச் செல்கிறது அவருடைய கவிதைமொழி.

தமிழில் கவனிக்கப்பட வேண்டிய மிக முக்கியமான கவிஞர்களில் தானும் ஒருவர் என்பதை இந்த புத்தகத்தின் மூலம் பதிவு செய்து இருக்கிறார் இசை. இசையின் இயற்பெயர் ஆ.சத்தியமூர்த்தி. கோவையில் வசித்து வருகிறார். தற்போது உயிர்மையில் தொடர்ச்சியாக கவிதைகள் வெளிவந்து கொண்டிருக்கின்றன. "காற்று கோதும் வண்ணத்துப்பூச்சி" என்பது முதல் கவிதைத் தொகுப்பு. 'உறுமீன்களற்ற நதி" அவருடைய இரண்டாவது தொகுப்பு. டங்குடிங்குடு என்பற பெயரில் பதிவுலகிலும் எழுதி வருகிறார்.

புத்தகத்தில் இருந்து சில கவிதைகள்..

பிச்சாந்தேகி

ஒவ்வொரு இரவிலும்
தன்னுடலை வட்டவடிவ
அலுமினியத் தட்டாக்கி
யௌவனம் கொழுத்த வீடுகளின்
முன் நிற்கிறான் அவன்

காலையில் கதவு திறக்கும் பெண்ணுடலில்
முட்டி மோதி அலையுமவன் பெருமூச்சு

விளக்கை அணைத்ததும்
எங்கிருந்து கிளம்பி உடலில் நுழைகிறது
அந்த நுண்கிருமி

எரிக்க எதுவும் கிடைக்காமல்
படுக்கையில் கிடந்து புரள்கிறது ஆறடி ஜுவாலை

தலையணை எங்கும் குவிந்து கிடக்கிறது உதடுகள்

அவன் நினைவில் புணர்ந்த
பதிவிரதைகளின் சாபமோ என்னவோ
இதுவரையிலும் ஒரு சில்லரைக்காசும்
பெற முடியாத தன் தட்டை
நாற்பத்தி மூன்றாம் வயதில்
கிணற்றில் முக்கி அழித்தான்

3 கி.மீ

அந்த ஊருக்கு
இந்த வழியே
3 கி.மீ எனக் காட்டிக் கொண்டு
நிற்கும்
கைகாட்டி மரத்துக்கு
அவ்வூரைப் பார்க்கும்
ஆசை வந்து விட்டது ஒரு நாள்

வாஞ்சை கொண்டு
கிளம்பிய மரம்
நடையாய் நடந்து கொண்டிருக்க

3 கி.மீ 3 கி.மீ எனத்
தன்னைப் பின்னோக்கி
இழுத்துக் கொள்கிறது
அவ்வூர்

தற்கொலைக்குத் தயாராகுபவன்

தற்கொலைக்குத் தயாராகுபவன்
பித்துநிலையில்
என்னன்னெவோ செய்கிறான்

அவன் கையில்
குடும்ப புகைப்படமொன்று கிடைக்கிறது
அதிலிருந்து
தனியே தன்னுருவைப்
பிரித்தெடுக்கும் முயற்சியில்
கத்திரிக்கத் துவங்குகிறான்

எவ்வளவு நுட்பமாகச் செயல்பட்டும்
கை கோர்த்திருக்கிற
தங்கையின் சுண்டுவிரல்நுனி
கூடவே வருவேன் என்கிறது

உறுமீன்களற்ற நதி

பதிப்பகம்: காலச்சுவடு

விலை: ரூ.60/-

(பின்குறிப்பு: வருகிற வெள்ளிக்கிழமை (27-11-09) அன்று நண்பர் யாத்ராவின் திருமண தாம்பூல நிச்சய விழா சென்னையில் நடைபெற இருக்கிறது. அவருக்கு என் மனமார்ந்த வாழ்த்துகள்..)